Zabytkowe, przesiąknięte tysiącami modlitw mury zapraszają do klęczników, które dźwigały ciężar kolan wielu pokoleń. Taką swiątynią jest kosciół ufundowany w 1583 roku przez Mikołaja Brzeskiego pod wezwaniem Trójcy Przenajświętszej w Skarżycach. Wnętrze swiątyni jest późnorenesansowe i barokowe. Zabytkowe ołtarze, ambona oraz zbiory starych obrazów. Obecnie Sanktuarium znajduje się na rynku nieopodal równie historycznej ,40-metrowej studni i słynnego jurajskiego Okiennika. Z wielu powodów warto się tu zatrzymać przemierzając jurajskie szlaki.

Kościół  Trójcy Przenajświętszej

w Zawierciu-Skarżycach

 

 

 

 

- Archiwum Diecezjalne w Częstochowie Sygn. 63 akta Konsystorza Generalnego.
-J. Wiśniewski : Diecezja częstochowska. Opis historyczny kościołów i zabytków w dekanatach będzińskim, sączowskim, zawierciańskim i żareckim 1936 r.
- Katalog zabytków sztuki w Polsce, pod red.I. Rejduch – Samkowej i J. Samka t. V. Warszawa  1962.

 

Historia Kościoła   SKARŻYCE . 1782 ROK

 

 

Dzwonnica murowana była, złączona razem  z murami kościelnymi. Na dzwonnicy była wspaniała wieża drewniana, gontami pokryta i cała pomalowana na czerwono. 
Wszystko to niestety uległo spaleniu.

Po odbudowaniu cały kościół zmienił swój wygląd. Wieża i dzwonnica zostały obniżone i  podmurowane do wysokości teraźniejszego stanu, tak jak i reszta dachu na kościele.
Nowe dachy pokryte zostały gontami

 z drzewa.
Po wielu latach niewoli, wojen i braku środków, kościół w Skarżycach wymagał wielkich remontów. Renowację kościoła rozpoczął ks. Alfons Niderman (1935 - 1971). Jego staraniem wykonano remont wieży i pokryto dach blachą.

Wieża do roku 1945 gontami kryta.

 

Wchodząc z cmentarza do kościoła był babiniec czyli kruchta,

z tej kruchty do kościoła prowadziły drzwi poboczne na zawiasach żelaznych, wszedłszy za próg kamienny do kościoła widniała kropielnica, z białego marmuru na święconą wodę w murze osadzona. Za tymi drzwiami – wejście na chór z drzewa zbudowany

i pomalowany. Organy na nim w 8 głosach umiejscowione,

także malowane. Pod chórem stały naprzeciw siebie dwa konfesjonały drewniane i malowane. Na kościele stały stare ławki sosnowe, ustawione po lewej i prawej stronie. Okien okrągłych trzy

z prętami żelaznymi w okrąg robionymi, a na miejscu okna czwartego Ambona stała sztuką stolarską i rycerską cała odmalowana. Posadzka biała kamienna, a sufit z tarcic.

W kaplicy naprzeciw zakrystii można było zobaczyć chrzcielnice nową kamienną, Z przykryciem drewnianym, opatrzoną zamknięciem. Ołtarz Wielki Świętej Trójcy w trzy kondygnacje wystawiony, cały malowany, rzeźba miejscami pozłacana, miejscami posrebrzana. Mensę ma murowaną, konsekrowaną. Do zakrystii prowadziły drzwi dębowe blachą żelazną okute, na trzech zawiasach, z dwoma zamkami do zamykania. Zakrystia murowana

i sklepiona z jednym niewielkim oknem w drzewo oprawionym.

Szafy nowo zrobione, niektóre z nich opatrzone zamknięciem. Wyszedłszy pobocznymi drzwiami z kościoła, przy murze cmentarnym widniała kaplica murowana, zwana Ogrójcem. Prowadzą do niej drzwi dębowe z dobrym zamkiem na zawiasach. Do dzwonnicy z dworu wchodząc drzwi podwójne na zawiasach, które się kołowrotem zawierają. Podłoga w dzwonnicy z tarcic ułożona, wiązanie wśród dzwonnicy jest dobre na którym dzwon tylko jeden.